Ortadoks Ekonomi Danışmanları

Enflasyon Teorisi’nin çöktüğüne ilişkin yazım birçok kesimde gizli-açık rahatsızlık oluşturdu. Tabi kolay değil, yaklaşık 30 yıldır iddia ettikleri bir argümanın içi boş çıktı. Enflasyon düştü ama iddia edildiği gibi işsizlik azalmadı, faizler düşmedi, ithalat düşmedi, yerli üretim artmadı ve yatırımlar artmadı… Bunlar olmadıktan sonra enflasyonun düşmesinin ne manası var? Tabi, bu işten kimlerin menfaat sağladığını da belirtmiştim.

Şimdi, bir kısım ortodoks ekonomistler şöyle bir iddiayı gündeme getirmeye çalışıyorlar: “Efendim aslında teori doğrudur. Ancak, bu hükümet enflasyonu çok süratli düşürdü. Onun için de iddia edilen faydaların hiçbiri gerçekleşemedi”.

Bak, bak, baak. Bu bana neyi hatırlattı biliyor musunuz? ABD’de zaman zaman görülen “Elvis yaşıyor” pankartlarını.

Bu ortodoks anlayış, şimdi tekrar geri birinci dönem masallarına dönme gayreti içerisinde. Ha düştü ha düşüyor diye milleti oyalayıp durmak istiyorsunuz öyle mi? İyi de bu numarayı 20 yıl boyunca denediniz olmadı, 5-6 yıl içerisinde düşürdünüz, yine olmadı. Şimdi tekrar başka bir mazeret üretmenin ne manası var Allah aşkına?

Ya hu (ey ortodoks ekonomistler) sizler, bir avuç efendilerinizin servetini korumak ve garanti altına almak için bu mazeretleri üreteceğinize, onmilyonlarca insanın gönlünü kazanmak ve hakkı adaleti yaymak için küçücük bir çalışma yapsanız ondan çok daha onurlu ve faydalı değil mi? İnsan, danışmanlık parası alıyorum diye bu kadar da mantıksız ve anlamsız bir süreci zorlayıp durmaz ki! Biraz aklınızı -rantiyecinin cebinden çıkarıp- başınıza alın ne olur. Sizin durumunuz şu fıkradaki danışmanın durumuna benzemeye başladı, haberiniz olsun.

Avcı olduğunu iddia eden ama çok palavracı olan bir bey, söyledikleri dikkate alınsın diye yanına çok yüksek parayla bir danışman tutmuş. Danışmana sadece şu işi vermiş; “Ben ne söylersem, o söylediğimin olabilirliğinin teorisini yapacaksın”.

Birgün bir ziyafette beyler, ne kadar ileriye ok atabildiklerini konuşurlarken, danışmanın beyi “Bir ok attım, geri yere düşmedi” demiş. Tabi herkes garip garip birbirlerine bakarken, danışman hemen ayağa kalkmış ve “Ok, çok ilerideki bir ağacın tepesine saplanıp kaldı” demiş tebessümle. Tabi millet alkışlamış beyi, “bravo” sözleriyle.

Bir başka mecliste, av ve avdaki yemek partilerinden bahsedilirken, danışmanın beyi “Bir ok attım, kuş kebab oldu” deyivermiş. Tabi etrafındakiler hemen dönüp danışmana bakmışlar, “Acaba beyimiz ne buyurdu” diye. Danışman bu sefer biraz isteksiz bir şekilde yavaş yavaş ayağa kalkarak, “Efendim, beyimiz bir ok attı, kuşu vurdu ve ok kuşla beraber yanan bir ateşin üzerine düştü. Biz yetişinceye kadar kuş kebab olmuştu. Çok da lezzetliydi” demiş. Tabi millet biraz da hayretle beyimizi alkışlamışlar.

Yine bir gün bir ziyafette muhabbet koyulaşmış iken, danışmanın beyi “Bir ok attım sütlaç oldu” deyivermiş. Bu sefer etrafındakiler, çok şaşkın bir şekilde yüzlerini danışmana çevirmişler. Ama danışmanımız, başını yere eğmiş öyle duruyor. Konağın kahyası koşarak gelip danışmanın kulağına,

-“Birşeyler söylesene, sana bunun için para veriyoruz” demiş.

Danışman kızgın bir şekilde başını kaldırıp kahyaya,

-“İstifa ettim kardeşim. Bu kadar da palavra sıkılmaz ki! Bizim de bir onurumuz var. Böyle bir palavraya nasıl teori üretebiliriz?!” demiş.